SOLYLUNA: Een dagverblijf voor verstandelijk gehandicapte kinderen in Mérida, Mexico.
 
 
 
kinderen
ONLINE DONEREN
Copyright © 2000-2008
  SOLYLUNA
Website design
    BTS Internet Services
Kinderen: even voorstellen

Alejandro
Alejandro was het eerste kind dat ingeschreven werd bij SOLYLUNA. Hij was op dat moment acht jaar oud en had het laatste jaar voornamelijk thuis doorgebracht, omdat het moeilijk was hem op een instantie voor speciaal onderwijs te plaatsen.
Zijn moeder is alleenstaand en heeft ook een dochter, die zeven jaar ouder is dan Alejandro. Haar baan als administratieve kracht heeft zij al snel na de geboorte van Alejandro moeten opgegeven toen duidelijk werd dat het kind zich niet ontwikkelde volgens de normale maatstaven. Daarna trachtte zij de kost te verdienen met schoonmaak-, strijk- en naaiwerk in de ochtenden terwijl haar dochter op haar broertje paste. ‘s Middags bleef zij dan bij Alejandro en ging haar dochter naar de middelbare school.
Op 5 april 1999 begon Alejandro zijn periode in het kinderdagverblijf en zijn moeder Dulce kon daardoor met een gerust hart gaan werken zonder zich zorgen te maken over een eventuele oppas. Dat betekende tegelijkertijd iets minder verantwoordelijkheid voor zijn zusje. Dulce is ook zeer enthousiast over het naai-atelier waaraan zij vanaf het begin heeft meegeholpen. Sinds februari 2001 werkt zij op vaste basis in het naai-atelier van SOLYLUNA.
 
Manuel
Manuel was het tweede kind dat in 1999 bij SOLYLUNA werd ingeschreven. Zijn ouders komen oorspronkelijk uit Veracruz waar Manuel naar verschillende instituten ging voor fysiotherapie en bezigheidstherapie. Toen hij ongeveer 3 jaar oud was zocht zijn vader werk in Mérida en toen hij dat eenmaal gevonden had, volgde zijn moeder met hem een jaar later. Daardoor werd de begeleiding gestaakt. Zijn moeder bracht hem nog wel een tijdlang naar een instelling waar hij twee maal per week fysiotherapie kreeg, maar omdat de wachttijden tot uren opliepen, de oefeningen maar tien minuten in beslag namen en er geen vooruitgang te bespeuren viel, werd zij ontmoedigd en gaf het op. Daarna bleef Manuel thuis tot zijn moeder hem inschreef bij SOLYLUNA. In die tijd was hij sterk achteruitgegaan en kon niet meer alleen zitten of met hulp staan. Inmiddels kan hij weer zitten, rollen en met hulp staan. Helaas kan hij vaak niet komen wegens gebrek aan vervoer en het ontbreekt dus regelmatig aan continuïteit.
 
Braulio
Braulio was het derde kind dat ingeschreven werd bij SOLYLUNA in 1999. Hij was op dat moment drie jaar oud en was nog nooit naar een instantie voor speciaal onderwijs geweest. Op het moment dat hij bij SOLYLUNA kwam kon hij alleen in een babyzitje liggen of zitten en hij dronk nog voornamelijk melk uit een babyfles en at babyvoeding.
Inmiddels is die periode definitief voorbij en is hij in staat om te zitten en is begonnen met de eerste passen als je hem vasthoudt. Hij trekt zichzelf inmiddels op op zijn knieën en leert dat kruipen ook een mogelijkheid is om zich te verplaatsen. Zijn moeder werd anderhalf jaar later opnieuw zwanger en dat heeft in het begin een negatieve uitwerking op Braulio gehad omdat hij natuurlijk minder aandacht kreeg, maar nadat het broertje gezond en wel geboren was ging het ineens weer een stuk beter.
Hij heeft jonge ouders. Zijn vader werkt bij een plaatselijke krant en heeft onregelmatige diensten, zijn moeder werkt sinds kort als caissière.
 
Gabriela
Gabriela is het vierde kind dat ingeschreven werd bij SOLYLUNA en tevens de oudste van allemaal. Het eerste jaar kwam zij altijd onder begeleiding van haar grootvader, omdat haar moeder werkt maar dat werd voor hem te zwaar. Haar moeder is voor de tweede maal getrouwd en uit dit huwelijk zijn nog een zusje en broertje voortgekomen voor Gaby. Bij Gaby werd bij de geboorte het syndroom van blefarofimosis geconstateerd en daarnaast heeft zij zuurstofgebrek gehad bij de geboorte waardoor zij hersenletsel heeft opgelopen. Zij is echter nieuwsgierig van aard en behoorlijk slim. In juni 2003 werd zij vijftien jaar (quinceaños) wat als een echte mijlpaal wordt beschouwd in Mexico en dan ook navenant gevierd werd.
Op de foto ziet u Gabriela oefenen voor de openingswals van haar verjaardagsfeest.
 
Humberto
Humberto staat sinds januari 2000 ingeschreven bij SOLYLUNA. Zijn beide ouders werken en hij heeft een broertje en zusje. Humberto heeft het Syndroom van West en was in zijn begintijd bij SOLYLUNA een echt zorgenkindje vanwege de vele epileptische aanvallen waarmee hij te maken had. Hij keek vooral de kat uit de boom en wilde niet meewerken. Hij liep niet, maakte amper geluid en toonde geen emoties waardoor het moeilijk was tot hem door te dringen. Daarnaast hield hij zich voortdurend slapend als hij de activiteiten niet interessant vond. Hetgeen zo ongeveer neerkwam op de hele dag!
Hoe langer hij echter onderdeel uitmaakte van SOLYLUNA, hoe meer belangstelling hij is gaan tonen voor zijn omgeving. Inmiddels lacht en huilt hij, loopt redelijk aan de hand en is alom aanwezig. Als we in wonderen mogen geloven dan is hij een goed voorbeeld. Humberto heeft zich ontwikkeld tot een vrolijke jongen met een eigen persoonlijkheid die zijn familie versteld doet staan. Wie weet wat er nog meer voor hem in het verschiet ligt.
 
Román
Roman is binnengekomen bij SOLYLUNA in juli 2000. Hij was toen vier jaar oud. Het leek eerst een timide jongetje maar die schijn heeft hij maar twee weken opgehouden. Inmiddels is zijn stemgeluid tot in alle hoeken van het huis te horen.
Thuis schijnt hij ook niet meer zo rustig te zijn.
 
Mariflor
Op 24 oktober 2000 werd Mariflor ingeschreven bij SOLYLUNA. Ze was net 6 jaar geworden. Zij is blind en verstandelijk gehandicapt. We moeten goed in de gaten houden dat zij zichzelf geen pijn doet. Ze kan praten en houdt bovendien veel van zingen, zodat in SOLYLUNA veelvuldig haar mooie zangstem klinkt. Het is het tweede meisje in het dagverblijf en Gabriela bekijkt haar dan ook vol nieuwsgierigheid. Mariflor is sinds haar komst veel rustiger geworden, zowel thuis als op het dagverblijf. De frequentie waarmee zij zichzelf wil slaan is enorm afgenomen, evenals de intensiteit ervan.
 
José
heeft het syndroom van Down. Hij kwam in mei 2001 bij SOLYLUNA. Het was voor het eerst dat de toen achtjarige José naar een instituut voor speciaal onderwijs ging. Hij was ondervoed en moest aardig wennen aan het eten in het dagverblijf, maar dat gaat inmiddels beter en wij hopen dan ook dat zijn weerstand toeneemt. De eerste maanden is hij regelmatig afwezig geweest wegens ziekte. Er is een goede school voor kinderen met het Down syndroom hier in Mérida, waar kinderen al heen kunnen vanaf een paar weken na de geboorte, maar helaas kan José daar niet heen omdat hij al tien jaar is en zijn achterstand veel te groot is. Hij kan nog niet alleen lopen en zijn eten wordt nog steeds fijngemaakt.
 
Diana
Diana is het jongere zusje van Mariflor.
Net als Mariflor is zij blind. Diana gaat naar een andere opvang, maar als die dicht is, komt Diana ook naar SOLYLUNA. Dat vindt Mariflor natuurlijk wel gezellig!
 
Claudia
Claudia is negen jaar oud en kwam 1 februari 2002. Haar moeder is sinds kort weduwe en moet dagelijks werken om de kost te verdienen. Zij wonen een uur rijden van Mérida. Voor de mensen die geen geld hebben voor de reguliere bus zorgt de gemeente van dit dorp ‘s ochtends voor een busje richting Mérida. Hetzelfde busje gaat eenmaal in de middag weer terug. Deze dienst fluctueert nogal, waardoor het moeilijk is voor de moeder om alle dagen te komen, laat staan op tijd.
 
Alexander
Met ingang van 1 januari 2003 heeft SOLYLUNA een nieuwe bewoner. De vierjarige Alexander is enig kind en zijn ouders werken allebei. Alexander heeft een hartaandoening en problemen met zijn bloed. Hij heeft een verstandelijke achterstand veroorzaakt door gebrek aan zuurstof bij zijn geboorte. Tot op heden ging Alexander naar een centrum waar hij ondersteuning kreeg voor zijn gehoor. Het centrum beschikt echter niet over voldoende middelen om Alexander op andere gebieden te begeleiden in zijn ontwikkeling. Wij hopen dat hij bij SOLYLUNA de kameraadjes vindt die hij nodig heeft om zich meer op de buitenwereld te oriënteren.
 
Sofia
Sofia is in 2003 bij SOLYLUNA gekomen. Haar ouders wonen en werken in de buurt van Mérida. Zij zijn weliswaar gescheiden, maar delen de zorg voor Sofia. De vierjarige heeft op alle fronten veel begeleiding nodig. Haar gezichtsvermogen is zeer beperkt; zij ziet alleen nog wat kleuren. Bovendien heeft ze ook een verstandelijke handicap.
 
Omar
Na de Paasvakantie is ook Omar aan SOLYLUNA toegevoegd. Omdat zijn moeder is overleden en zijn vader buitenshuis werkt, moest Omar veel alleen thuis blijven. Omar kan niet lopen en praten en is sterk ondervoed. Bij SOLYLUNA zal de goede voeding een positief effect op hem hebben. Ook regelmatige fysiotherapie geeft Omar een steuntje in de rug.
 
Aziel
SOLYLUNA heeft sinds kort weer een nieuwe aanwinst: Aziel. Aziel is het 14e kind bij SOLYLUNA op dit moment. Aziel heeft een waterhoofd en kan dat niet recht houden. Daarnaast is hij aan het vergroeien omdat hij niet eerder therapie heeft gehad en inmiddels 10 jaar is (in 2003). Aziel heeft voortdurend hulp en toezicht nodig en daarom blijft zijn moeder de hele dag bij hem in SOLYLUNA. In verband met de reistijden is dat bovendien praktisch voor zijn moeder. Aziel is ondervoed, verwaarloosd en erg achter in zijn ontwikkeling. Zijn moeder ging voorheen met hem uit bedelen. We wensen Aziel een goede toekomst bij SOLYLUNA!